Intermezzo (2) Interview met modemaker Chris Ezerman

De mooiste dingen ontstaan in een vorm van wederzijdse overgave – Chris Ezerman (Atelier voor Maatkleding, Advies en Couture, uit Rotterdam).


INTERVIEW: Huub Koch | FOTOGRAFIE: Look J. Boden


Maatwerk is beleving. Dat zie je met name als een jurk of een pak klaar is en de klant voor de spiegel staat. Die ervaring gaat naar binnen. Dat raakt iets. Dan zie ik een sprankeling tevoorschijn komen, in de ogen en in de houding. Die klant gaat gevoelsmatig tien centimeter meer rechtop staan, de buik gaat in en de hakken gaan omhoog. Zo’n klant wordt dan een andere verschijning. Dat vind ik heel mooi om te zien. Dan weet je dat je een klant zelfvertrouwen geeft.

Zo zei een klant tegen mij: Chris je hebt me zo blij gemaakt met die twee jurken, want ik geef regelmatig presentaties en ik hoef nu dus niet meer na te denken of ik een goede jurk heb. Nee… ik kan me nu concentreren op mijn verhaal. Want die jurk is goed, daar mankeert niets aan. Ik weet zeker dat die op dat moment ook voor me werkt in mijn verhaal, in mijn autoriteit, in wat ik wil uitstralen. En daar heb jij voor gezorgd.

Dus je geeft ze iets mee, waardoor je die zorg daarover uit handen neemt.

Het is net als met goede schoenen. Koop eens goedkope schoenen. Dan heb je elke dag pijn in je voeten. Als je dure schoenen koopt, heb je één keer pijn in je portemonnee, maar daarna loop je comfortabel.

Dat is net als een jurkje uit de confectie die net niet helemaal goed zit… dan ben je continue aan het plukken. Of een jasje wat niet goed is. Of een broek waarmee je loopt te hijsen.

De kunst is, als jij je handen vrij hebt om je verhaal te vertellen, dan beweeg je anders. Dus je beweging en je houding, die doen veel meer in zo’n geval.

IMG_7517

Kleermakerskennis zit met name in het maken van een goed patroon.

Een broek die goed zit, een jasje wat mooi past. Denken in comfort. Waarbij de ene klant graag wil dat het allemaal lekker strak zit en de ander al jeuk krijgt bij het idee dat hij zijn armen niet kan bewegen in zijn jasje. Dus daar moet je al rekening mee houden. Dat heeft te maken met draagbaarheid, maar ook met de hoeveelheid ruimte die er in een jasje zit. En dat is iets wat ik niet altijd vooraf kan bepalen bij een klant, dat merk je bij het passen. Dus het blijft leuk om te zoeken naar de balans tussen draagbaarheid en esthetiek. Dat je iemand toch strak in het pak krijgt, terwijl hij zich er toch lekker in voelt. Het gaat om die praktische aspecten.

Heel belangrijk voor vrouwen in de overgang is bijvoorbeeld de voering. Het gaat dan om het gebruik van de juiste voering. Zeker wanneer iemand het snel warm heeft. Dat is erg vervelend en het wordt een ramp als er een polyester voering in een jasje zit. Als dat bij een klant ter sprake komt weet ik meteen dat ik daar rekening mee moet houden.

Dat is èn ervaring èn je weten te verplaatsen in de klant.

Mensen kopen vaak confectiekleding op het moment dat ze iets nodig hebben, of zin hebben in iets nieuws. Wat ze echt nodig hebben is soms niet eens te vinden, of het is een enorme zoektocht waarvoor stad en land moet worden afgelopen. Zeker wanneer er bepaalde eisen aan worden gesteld om dat in die ene outfit of kledingstuk te vinden. In maatwerk kan daar meer rekening mee worden gehouden, hetzij door materiaal, vorm, coupe, details of praktische aspecten. Een binnenzak in een damesjasje bijvoorbeeld.

Bij maatwerk begin ik na de bespreking en het uitzoeken van de stof met de toile pas. Dat gebeurt in ongebleekte katoen waarmee in grote lijnen wordt bepaald hoe het model eruit gaat zien. Daarna wordt in de definitieve stof het ontwerp verder uitgewerkt en tijdens deze stofpas de pasvorm en details verder verfijnd om het daarna af te ronden in een basismodel.

Hierdoor is dat basismodel voor elke klant zeer waardevol. Want als die pasvorm eenmaal bekend is en je wilt nog zo’n broek, jasje of jurk, dan kan dat, afhankelijk van het materiaal wat gekozen wordt, sneller worden nagemaakt.

IMG_7527

Ik kijk niet alleen naar materialen, in eerste instantie voel ik ze.

Tussen de vingers moet het goed voelen. Mijn voorkeur ligt bij natuurlijke materialen, omdat dat ook met draagcomfort te maken heeft. Katoen en wol dat draagt comfortabeler dan een synthetisch materiaal dat ook gevoelsmatig meer kan afsluiten, zodat je er in gaat transpireren.

Wat mij altijd opvalt is dat wol zich echt prachtig laat inverven qua kleur. Het rood in wol heeft meer kracht dan in katoen. Met name als je de kleuren hebt die er naast gelegen zijn, denk aan de beiges en de groenen. Als je dat in katoen ziet heeft het snel iets armoedigs. Terwijl in wol de mooie beige achtige grijskleuren vele malen mooier zijn.

We moeten dus uitkijken dat we niet vervlakken en alleen maar denken in katoen en stretch en tricot. Lidewij Edelkoort deed deze uitspraak een aantal jaren geleden in haar trendvoorspelling waarin ze opriep tot het behoud van kennis van de materialen. Het is een quote naar mijn hart, omdat ik een liefhebber ben van mooie, kwalitatief hoogwaardige en bijzondere materialen waar wat mee aan de hand is. Met tricot en katoen hangt de halve stad vol. Er is gewoon meer aan mogelijkheden te vinden als je verder kijkt. En dat zie je nu ook als trend, welke al een paar jaar bezig is…

We zijn natuurlijk allemaal verslingerd aan die gladde schermpjes van onze mobieltjes. Daardoor willen we stoffen voelen die dat niet hebben. Daar moet een bepaalde structuur, een tactiliteit en gelaagdheid, een dikte en een harigheid in zitten, er moet iets mee aan de hand zijn.

IMG_7633

Doe maar eens je ogen dicht en voel een plat stuk katoen. Of een dikkere stof die gelaagdheid heeft, de borduring of de harigheid. Dan voelt dat, net als met braille, heel anders. Daar zit ook de rijkdom in. Gelaagdheid zie je met name in de wat meer couture-achtige jasjes. Alsof er een bloem bovenop de stof ligt in plaats van erin. Er zit meer relief in.

IMG_7668

Wat ik ook belangrijk vind is het verschil in kwaliteit zien in kleur.

Dus zien dat een bepaalde kleur in een goede stof veel meer doet dan in een goedkope stof, met een ontwerp dat is nagemaakt.

In de trendboeken zie je wat de nieuwe modekleuren zijn en daarbij foto’s van de catwalk, met prachtige stoffen en heel mooi gemaakt en afgewerkt. En dan zie je hoe dat wordt vertaald naar de winkels, waarbij de stof kwalitatief is uitgekleed.

Neem een kleur zilvergrijs in wol. Dat zilvergrijs heeft dat flanel-achtige. Dat is godvergeten prachtig, maar dan zie ik die tricot colbertjes hangen in die grijze joggingstof. En ja, de rijkdom is daarin helemaal weg. Terwijl grijs juist die kwaliteit nodig heeft om te laten stralen. Dat geldt eerlijk gezegd voor alle kleuren.

IMG_7657

Het imago van maatwerk is dat het zo duur is. In eerste instantie is het ook veel geld dat je ergens voor neerlegt. Kleermakerskennis lijkt zo makkelijk, je neemt een stukje stof en je hebt een patroon, een idee en een klant… en dan maak je dat even. Dat ‘even’ mag je wegstrepen, want zo werkt dat niet qua tijd. Daarnaast vergt het enorm veel kennis van materialen en hun verwerking. Hoe maak je iets op een manier dat een klant er heel lang plezier van kan hebben?

Als je een jasje draagt dat goed zit en je zakelijk op een hoger plan brengt dan verdient dat jasje zijn geld voor jou.

Dus al heel snel heb je die investering er allang uitgehaald.

In de zakenwereld zijn er toch bepaalde codes en zeker hoe hoger je komt des te subtieler. Als het gaat over kleur, dan zie je golfbewegingen. Dan is het weer meer grijs, dan is het weer meer blauw voor mannen, in allerlei schakeringen.

Bij vrouwen zie ik dat zij daar ook in mee kunnen gaan, maar zich qua kleur beter kunnen onderscheiden, mits het kwaliteit heeft. Bijvoorbeeld op het bordes met de Koning en het nieuwe kabinet. Die kerels hebben allemaal een donker pak aan, maar er zijn een aantal vrouwen die toch goed hebben uitgepakt door voor kleur te kiezen. Maar het is wel verzorgd, dus zakelijk waardig.

Met name de zichtbaarheid van een vrouw kun je op een hoger plan zetten door juist voor een kleur te kiezen die de aandacht trekt. Want als je gaat netwerken en je ziet al die kerels in een blauw jasje met spijkerbroek, een blauw pak of een grijs pak. En je ziet vrouwen in zwarte jurkjes en een leuke tas. Als er dan één vrouw met een rode jurk tussen loopt, die vergeet je niet.

Daar zit het hem in. Dat je niet vergeten wordt.

IMG_7499

Voor de meeste mannen ligt dat anders. Het enige wat een man kan doen is een rode das dragen. Tenzij hij een creatief beroep heeft dan kan het ook een bordeaux rood jasje zijn, bijvoorbeeld. Het is natuurlijk ook zo dat iedereen in een bepaalde comfortzone zit en je trekt mensen aan die in diezelfde comfortzone zitten. Creatievelingen trekken elkaar aan, maar ook de corpsballen trekken elkaar aan. En medici en advocaten. Het blijft dus een wereld op zich. Maar als jij als creatieve websitebouwer in gesprek moet met een corpsbal dan is het toch wel handig om een blauw pak te hebben. Dat helpt je. Ook al kun je als creatieveling een paar sneakers onder dat pak doen, of een oranje overhemd. Dan heb je toch congruentie in aanpak, waardoor je dezelfde taal spreekt.

Er is de laatste dertig jaar veel invloed geweest van zo’n huis als Armani, dat jasjes veel vloeiender, soepeler en dunner zijn gemaakt, op zijn Italiaans. Waardoor heel veel mannen graag zo’n Italiaans pak willen, want het zit soepeler en voelt niet zo stug. Ik kan me dat qua comfort heel goed voorstellen, maar ik ben het daar niet altijd mee eens… waarom niet? Armani heeft dat binnenwerk allemaal zo uitgekleed dat je dat bij bepaalde typen mannen niet meer moet willen, want dat lukt niet meer. Je moet van nature bij zo’n mooi Italiaans pak al een indrukwekkend fysiek hebben wil dat mooi staan.

Het binnenwerk ondersteunt dus het jasje, het geeft een mooiere schouderpartij aan de voorkant. Want dat is het boven-het-bureau-effect als je een bespreking hebt. Als dat rommelig wordt ben je gelijk je autoriteit kwijt. Want je autoriteit zit, naast het verhaal wat je vertelt, ook in je schouderpartij. Daarmee krijgt een kerel, al heeft hij een lijf als een aardappelzak, veel meer statuur. Het vakmanschap zit dus ook in het feit dat je aan de hand van de klant, de kennis van zijn lichaamsvormen, en hoe je dat kan versterken, je iemand daarmee een bepaalde stevigheid geeft.

Dat doet een pak.

Wat een push-up BH doet voor een vrouw, doet een pak voor een man. Zo simpel is het.

Er kan gewoon veel meer dan wat er wordt geboden in de winkels.

Ik geloof in duurzaamheid van materiaal. Ik heb bijvoorbeeld een klant die ik al ken sinds 2009. Die liep altijd tegen het probleem aan dat ze geen goede broeken kon vinden. Dus ik heb voor haar een broek getekend op maat. Het eerste jaar heb ik er eentje gemaakt. Daarna heeft ze een pak besteld, een broek en een jasje, en uiteindelijk het voorjaar erna kwam ze langs met: Chris die broek van jou zit zo goed… ik wil er meer. Toen heb ik er drie bijgemaakt en iets later nog een paar.

IMG_7591

Het fijne is dat zo’n mooie wollen broek ook onder een mooi jasje aankan. Ja zegt ze… ik zweer erbij… ik borstel ze uit en ik hoef er verder niets aan te doen. Af en toe gaat hij een keer naar de stomerij… ik heb hem nu al zeven, acht jaar… en dan is hij in eerste instantie wel duur geweest, maar hij doet gewoon wat hij moet doen. Dus dat is veel duurzamer dan een broek die er na drie wasbeurten al niet meer uitziet. Want dat is ook zo’n punt. Veel vrouwen tobben met pasvorm en als je dan een broek in de winkel hebt gevonden, dan blijkt dat die na drie wasbeurten niet meer mooi is.

Iemand zoekt iets, en kan dat niet vinden, dat is de insteek.

Of bijvoorbeeld de pasvorm van de ideale broek, voor sommige vrouwen is dat toch wel een ding. Of voor een man die dat bijzondere jasje niet kan vinden. De co-creatie krijgt vorm als ik iets voor een klant heb gemaakt en dan zie je dat die klant zich meteen anders gaat bewegen. Uiteindelijk zie ik daarmee ook een vorm van diepgang ontstaan in het contact wat je met een klant hebt.

Zoals dat een klant voor de spiegel staat met een bepaalde stof, en ik dan zeg dat ik hem toch niet vind passen bij haar en dat ik dan een andere stof uitzoek. Want dat is beter voor je en dat doet ook meer voor je. Daarmee geef je ook vertrouwen, want ik leg ook uit waarom. Zodat een klant dat kiest wat beter bij haar staat en wat vaak beter is dan het beeld dat ze in eerste instantie heeft.

Het is wel lastig om dat meteen te doen in een eerste gesprek, maar als je elkaar al langer kent gaat dat makkelijker. Zoals met Femke bijvoorbeeld, dan krijg je eerder de vraag… ik vind dit mooi maar zou ik dit doen ja of nee?

En dan zeg ik soms Nee doe maar niet, want dat is beter voor een ander type, die dat beter staat.

Femke is een klant van mij, die via een vriendin, Bregje, bij mij is binnen gekomen. Dat zijn twee totaal verschillende vrouwen. Bregje is wat kleiner, met een prachtige kop met grijs haar. Femke is veel uitgesprokener qua kleur, omdat die juist van dat hele donkere haar heeft. Die komt prachtig weg met hard rood en roze en paars, en kobaltblauw, dat soort kleuren. Terwijl Bregje, als je die iets in zachtblauw, grijs, oudroze, bordeaux, dat soort tinten doet… Dat is bij Bregje prachtig, terwijl als je diezelfde tinten bij Femke laat zien dan doet dat niks, want het voegt niets toe. Ja, het is aardig… maar om nou te zeggen tjonge jonge… Nee. Dat is het vertrouwen wat je met elkaar hebt.

Dus vandaar, de mooiste dingen ontstaan in een vorm van wederzijdse overgave.


Meer informatie over Chris Ezerman vind je op www.chrisezerman.nl
Meer interviews met Rotterdamse ondernemers vind je bij Intermezzo.


About Huub Koch at Now or Never


VOLGEND HOOFDSTUK >


Advertenties

22 gedachten over “Intermezzo (2) Interview met modemaker Chris Ezerman

  1. Trots op Chris Ezerman en Huub Koch die dit geweldige interview heeft afgenomen.

    Like

  2. Huub, wat heb je dit prachtig uitgewerkt. En Look, mooi gevat met je camera. Dank beiden!

    Like

  3. Wat een prachtig interview en wat een ware dingen zeg je!

    Like

  4. Annette Den Ouden vindt dit leuk.

    Like

  5. Erik Pape vindt dit leuk.

    Like

  6. Jolanda Goris vindt dit geweldig.

    Like

  7. Chris, je hebt jezelf hier super goed in de etalage gezet. Dat wordt nog minder tijd om in de zon te zitten.
    Klopt het trouwens dat ik een paar van je voorbeelden herken?

    Like

    1. Nee Rieko, dat is toeval…

      Like

  8. Look J. Boden vindt dit leuk.

    Like

  9. Hermine van Helden vindt dit leuk.

    Like

  10. Christien Vreemann vindt dit leuk.

    Like

  11. Sandra Eilander vindt dit leuk.

    Like

  12. Linda Riedel vindt dit leuk.

    Like

  13. Aad Kroesen vindt dit geweldig.

    Like

  14. Kristie Holsbeeke-Ezerman vindt dit leuk.

    Like

  15. Monique van Munster vindt dit leuk.

    Like

  16. Victorine Bogaardt vindt dit geweldig.

    Like

  17. Eef de Korte vindt dit geweldig.

    Like

  18. Mooi en inspirerend verhaal Chris!

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit:
search previous next tag category expand menu location phone mail time cart zoom edit close